Het moment is nu echt daar, het is tijd voor de laatste update omtrent RetroRides Weekender 2018…
Gelukkig heb ik nog een aantal pareltjes bewaard tot het laatste om maar meteen te beginnen met deze rechtsgestuurde(!) Opel Rekord Caravan. De lichte modificaties staan hem goed naar mijn mening.
Dit heeft dan ook wel weer wat, gewoon rijden en je niet te druk maken over het lakwerk.
Toen kwam ik dit pareltje tegen… Het is misschien niet zijn originele laklaag maar het had net zo goed wel zo de fabriek uit kunnen rollen in 1978.
Had ik in een van mijn eerste posts al even aandacht voor een BMW met Warsteiner pookknop, kwam ik op de zondag nog dit prachtige stukje kitsch tegen.
En de bijbehorende verpakking…
Een Franse Familiefoto met veel variatie in rijhoogte.
Gewoon dikke Amerikanen waren ook welkom…
Evenals licht gemodificeerde Japanners.
Totaal niet stock maar oh zo gaaf. Een mooie interpretatie van het soort auto waarmee de teruggekeerde soldaten in de jaren na de tweede wereldoorlog lekker kon racen. Op de zoutvlakte bij Bonneville of gewoon op de openbare weg natuurlijk…
En dan leer je zomaar een nieuw automerk kennen. Mag ik jullie voorstellen aan Davrian, een lichtgewicht stukje speelgoed.
Vervolgens kwamen we dit apparaat tegen. De stance van de voorwielen hoeft voor mij niet per se, verder niets dan lof voor deze dikke Toyota!
Alweer de tweede rechtsgestuurde Opel van de dag.
Hoewel de Polo Mk I er ook als Audi was is die in GB nooit verkocht. Dit is dan ook gewoon een verpremiumde Volkswagen.
Gewoon een fijne dreier…
Dit blijft zo fraai!
Wat een goed gekozen set wielen kan doen met een auto. In het geval van de Datsun vind ik de wielen totaal niet staan, de auto staat er veel te hoog door en de wielen zijn te groot waardoor het geheel als een speelgoedauto oogt. De Volvo daarentegen heeft minimaal net zo grote wielen maar dit staat in mijn ogen gewoon supervet!
Kwijl!
Een open motorkap werkt op petrolheads vaak al seen glas cola op een wesp in augustus. In dit geval zeker niet onterecht, deze Charger uit 1968 is namelijk voorzien van een 300CDI met de nodige aanpassingen!
En dan een open motorkap met veel minder kijkers. Dat terwijl een Moskvich met Ford Zetec motor wellicht nog veel specialer is. In ieder geval speciaal genoeg om met de COOL award naar huis te gaan. Volgens de organisatie omdat
for being so unique and unusual midst all kind of unique and unusual cars
Nick weet nu eindelijk welke look hij wilt voor zijn Passat. :T
We zagen al eerder een Datsun Violet, knaloranje en wild bestickerd dweilde deze over de baan. Van een totaal andere orde maar net zo cool was het onderstaand exemplaar.
Uit een heel rijtje Amerikanen plaats ik juist deze omdat US-auto’s van rond de eeuwwisseling nog altijd niet het aanzien krijgen wat ze verdienen.
En dan de Datsun club, zo veel moois dat het moeilijk kiezen is. Een paar toppertjes:
Uit Guernsey!
En toen werd Datsun Nissan, dit leuke duo stamt volgens mij net uit die overgangsperiode. De Silvia kende ik wel, de Skyline ook. Maar dat er van die laatste ook een wagon is gemaakt wist ik niet!
Onder de kap van deze Austin Healey huist gewoon een 6.3 liter motor!
Hier werd Nick helemaal heet van, zoek de verschillen tussen de verschillende bouwjaren!
Een persoonlijke favoriet. Een Honda Acty uit mijn geboortejaar. De eigenaar volg ik inmiddels ook op Instagram en hij is nog altijd druk met aanpassingen. Zoals hij hier staat vind ik hem echter al erg fraai. Achter het mintgroene plaatwerk gaat een hoop werk schuil waaronder hydraulics!
Hoe vaak kom jij een Celica GT Four tegen?
Ik ook nauwelijks, laat staan twee!
Jacob toch, het mag dan een Escort zijn je hoort niet zo naar kontjes te staren!
Wie dit rijtje vinnen ziet weet misschien al dat er een rijtje fraaie Britten aan zit te komen!
Zie hier het betere rebadge-werk! Zoveel merknamen en kleine onderlinge verschillen…
En dan denk je alles te hebben gezien dus ga je langzaam maar zeker terug naar de auto. Kom je op het parkeerterrein gewoon deze
vlagele custardgele Triumph tegen!
Proost Nick
Echt werkelijk waar in showroomstaat!
Nog even langs het kraampje voor een leuke souvenir, hoewel het terrein al leeg aan het lopen was viel Jacob zijn oog nog op een erg fraaie 106 XS.
Mijn aandacht werd weer meer getrokken door dit glimmende beest, mijn laatste twee foto’s van het evenement!
Mocht je nog meer foto’s willen zien (en dat wil je), het complete album vind je
HIER!
Toen was het dus alweer tijd voor de terugweg. De leuke spots onderweg komen nog in het vakantiespot topic, na een kleine 3 uur rijden kwam Dover al in zicht!
In Dover waren we veel te vroeg voor de boot en we hadden honger dus eerst onze reisgezellen maar geparkeerd.
Op zoek naar een leuk eettentje!
En proost maar wee, op een geslaagd weekend!
Vervolgens toch maar door naar de boot. We waren nog steeds erg vroeg maar wie weet zouden we al een paar boten eerder mee terug kunnen. Eenmaal aangekomen bij het poortje kreeg ik te horen dat we nog wel mee mochten met deze boot maar we moesten wel even doorrijden, hij zou immers zo vertrekken! Dus ik gooide het gas erop in de veronderstelling dat Jacob, die achter mij stond, zo zou volgen. Nick en ik stappen uit de auto in het laadruim en zien hoe achter ons twee vrachtwagens binnenrijden op het achterdek en de deur vervolgens gesloten wordt.
Inderdaad, Jacob mocht een boot later naar huis!
In de mist en zonder Jacob verlieten we Dover.
De 90 minuten die Jacob op een volgende boot moest wachten heeft hij overigens zeer nuttig weten te besteden! Al aan het begin van het weekend had hij het erover dat hij nog een motivatiebrief moest schrijven maar uiteraard was daar geen tijd voor. Die brief heeft hij toen geschreven en die heeft ervoor gezorgd dat hij de baan heeft gekregen waar hij zou ernstig op hoopte. Zo ging ook voor hem het zonnetje schijnen bij het verlaten van Dover!
Op de boot hadden Nick en ik nog een leuk gesprek met hobbycoureur Ed Raket en voor we het wisten mochten we in Frankrijk weer van de boot af. Omdat Nick nog die nacht door naar huis wilde rijden besloot ik om het gas er redelijk op te houden, dit heeft me in de buurt van Gent mijn eerste boete met de Don opgeleverd. Erg jammer want een gemiddeld verbruik van 1 op 9,6 over de gehele trip was zeker niet slecht te noemen.
Eenmaal thuis gekomen had ik nog zeker anderhalf uur tot Jacob er zou zijn dus kon ik mooi de Don leeghalen, er gaat best wat in die enorme kofferbak!
Uiteraard had ik nog wel wat ruimte over voor een paar leuke souvenirs.
De volgende ochtend werd duidelijk dat ook meneer Golosso aardig wat stof had gehapt in Engeland.
Al was dat het zeker waard! Het waren drie memorabele dagen. Jacob, Nick en ik hebben enorm veel lol gehad samen, we hebben veel bier en barbecue op en erg veel gave wagens gezien. Of ik volgend jaar weer ga is dan ook geen vraag meer maar een gegeven! De vraag is eerder hoeveel man er zich volgend jaar bij de groep voegen!
