De garage die aan de auto gaat werken is tenminste enigszins op de hoogte van de zaak. Dus als ze ergens bang voor zijn, dan moeten ze het niet aannemen. Daarbij als mensen hun vak verstaan en correct informeren voorzie ik voor geen enkele partij ook maar enig risico.
Wel was men ook duidelijk dat afspraken belangrijk zijn en werkzaamheden besproken worden naar aanleiding van wat men aan gaat treffen. Dus wat dat betreft zitten we dan wel op 1 lijn tot nu toe.
En zaak na zaak, als ik nog geld van mensen krijg die simpelweg niet betalen, dan zit er niets anders op dan het via een rechter af te dwingen. Een andere weg schijnt maatschappelijk niet gewenst te zijn, hoewel dat in veel gevallen wel tot sneller resultaat zal leiden.
Het wordt overigens enkel echt prijzig als je keer op keer verliest (hoewel dat ook weer afhangt van tegeneisen), of zoals in 1 van de gevallen er geen verhaalsmogelijkheden zijn na een vonnis. Zit je dan met je vonnis en debiteur waar niets te halen valt, heb je er nog niets aan.
Prijzig was vooral de zaak tegen de verkoper van deze auto. Dat heeft mij zo'n 10.000 euro aan mijn advocaat gekost in 1 jaar tijd. Uiteindelijk is de zaak nog verloren ook en moest ik nog 750 euro aan kosten van de verkoper betalen. Kijk als je ballen hebt zet je gewoon door, maar moet je niet achteraf huilen als je op de blaren moet zitten. Mensen die enkel roepen, maar geen actie ondernemen heb ik dan weer helemaal niets mee. Dat vind ik maar laffe honden. Dan ga ik wel een keer op mijn bek, leer ik er misschien nog wat van.
Als je gelijk hebt, dan sta je toch sterk?
Dan moet het in hoger beroep toch goedkomen?
Nu geef je eigenlijk je ongelijk toe. Dat lijkt me niet de bedoeling.
Je kunt door tot de hoge raad, en dan Europa in.
Ja heel verstandig om te gaan doen, ik heb in een andere zaak gezien hoe dat gaat aflopen.
Ik moet dan gaan bewijzen dat men mij niet voldoende heeft voorgelicht over de riem. Prima.
Dan volgt er vanzelf ergens een getuigenverhoor waar medewerkers van de garage uiteraard gaan verklaren dat zij mij wel hebben geinformeerd. Wat ga ik daar dan tegen in brengen? Ik was alleen en tegenover 2 medewerkers. Nu kun je die als partijgetuigen aanmerken, maar ik kan er nog steeds maar bar weinig tegenover zetten.
Daarbij werkt een advocaat lekker uurtje factuurtje. Met niet eens al te gek veel werk zit je zo al aan 4-cijferige rekeningen en dat zal niet bij 1 blijven. Niet alles is verhaalbaar, verre van zelfs, aangezien je slechts x punten krijgt toegewezen.
Ik voorzie een scenario waar ik niet enkel onvoldoende bewijs kan inbrengen, maar ook nog eens financieel geheel leeg zal lopen. Al zou ik voldoende bewijs inbrengen, krijg ik nog bij lange na de kosten niet vergoed. Wat is de winst dan om door te zetten?
Ergens moet je ook een lijn kunnen trekken en accepteren dat dit het is.
De enige conclusie die ik kan trekken is dat de informatieplicht kennelijk slechts vrij oppervlakkig is. Goed prima, in het vervolg dan maar meer doorvragen.
Ik ben in deze zaak in het ongelijk gesteld, dus sterk sta ik niet. Kan ik gelijk hebben, of vinden dat ik het heb, als ik het kennelijk niet krijg van de rechter, dan houdt het toch op?
