Alsof Cuba nog niet een avontuurlijk land genoeg was, hebben we besloten een groot deel van onze reis te liften. Iets dat niet echt eenvoudig is gezien het verbod voor Cubanen om contact te leggen met toeristen. Enfin, uiteindelijk is het na veel geduld en zweet (het was op sommige plekken 40 graden in de volle zon) is het toch gelukt. Vaak stopten er taxi's die meestal het dubbele van het gangbare tarief vroegen, we zaten immers buiten bewoond gebied. No way dus en met dank aan drie Lada's, Miguel in z'n Daewoo, zeven vrachtauto's (bedankt Juanita voor het overtuigen van je man om ons mee te nemen, voor het geval je dit leest), een Zweeds koppel in een huurauto en twee agenten zijn we toch van de ene kant van het eiland weer terug in de richting van La Habana geraakt.
De voorlaatste dag wilden we richting Varadero liften aangezien daar ons vliegtuig van zou vertrekken, dus zo geschiedde. Echter, na bijna zes uur hadden we nog altijd geen lift gevonden en tijd begon toch enigszins te dringen. Op dat moment stopte er een blauwe Chevrolet met taxi-bordje achter de voorruit. Hij begreep goed dat een lege taxi duurder is dan een afgeprijsde taxi met klanten en nadat hij erachter kwam dat we goed Spaans spraken was de deal al snel rond. Backpacks in de kofferbak en richting Varadero!
Totdat een luide knal roet in het spreekwoordelijke eten gooide....
Tsja, daar
sta zit je dan midden op de snelweg....
Gelukkig staat de auto op de handrem!
Maar goed, wieltje eraf...
...zodat ik ondertussen even wat foto's kon schieten van het interieur!
Joehoe, we kunnen weer verder! Of wacht... Toch niet dus....
Oke, nog een klein stukje dan. Iemand anders pikt ons daar weer op om ons verder te brengen.
Na anderhalf uur wachten kwam zijn vader in exact dezelfde Chevrolet, maar dan met wit dak. De eerste auto bleef achter...
Toen we instapten wachtte een 'verrassend' interieur ons op....
Uiteindelijk hebben we ongeveer dertien uur gedaan over een stukje dat eigenlijk maar 2,5 a 3 uur hoeft te duren. Maar ach, we zijn wel weer wat te wten gekomen over de Cubaanse cultuur, het was gezellig en het leverde een bruine teint op. Wat wil een mens nog meer?