En dan is het zomaar twee maanden later en heb ik mijn topic weg laten zinken naar pagina 3. Tijd voor een update dus...
Valt er wat te updaten? Niet heel veel eigenlijk...
Toen ik dit topic begon deed ik dat door mijn autogeschiedenis hier de revue te laten passeren. Alleen stopte dat toen de Audi ten tonele verscheen. Tijd om die draad dus maar weer op te pakken.
Zoals ik eerder al vertelde moest de Sabrio het veld riumen voor een diesel omdat ik veel meer kilometers ging maken. Mijn eisen waren destijds simpel, een vlotte diesel, luxe aankleding verpakt in een niet al te mainstream jasje en dat alles voor niet al te veel geld. Na een korte speurtocht kwam ik uit bij een Citroën, hier te zien voor een vakantiehuisje op het Landalpark Kleinruwinkel.
Het werd dus een C4 Coupé 2.0 HDIf VTS. Dat is een mond vol voor een coupé met 135 PK en 300 Nm. Wat me aansprak aan deze auto was buiten de retesterke dieselmotor natuurlijk het in het oog springende uiterlijk en de heerlijke uitrusting. Een korte samenvatting van mijn favoriete features:
-Meedraaiende bi-xenon verlichting
-Audio-installatie met CD-wisselaar, JBL speakers inclusief woofer in de kofferbak
-Halflederen bekleding
-Stuurkern die op zijn plaats blijft, totaal nutteloos maar zo gaaf
Minder te spreken was ik over het belabberde zicht naar achteren (al went dat ook snel genoeg) en het stuk gaan van de EGR-klep, een te verwachten euvel bij een Diesel met bijna 2 ton op de teller.
Toen ik de auto kocht stond er 193.000 op de teller, de auto zag er voor zijn tellerstand erg netjes uit, zowel van binnen als van buiten. Alleen ontbrak het afdekplaatje van het gat waar je het sleepoog aan kan bevestigen.
Deze auto, die al snel de bijnaam Lolita kreeg vanwege haar speelse karakter, heeft me buiten de EGR-klep nooit laten staan. Goed, die klep zorgde wel meteen voor een van de duurdere autoreparaties uit mijn carrière als automobilist, daarna reed ze weer als een zonnetje. Zelfs tijdens de strengste winter in tijden (2010-2011, temperaturen overdag tot -14) heeft ze me niet laten staan, sterker nog, ze startte telkens in een keer.
Het lange afstand rijden was nieuw voor me maar met deze auto totaal geen straf, ondanks de grote 17" velgen met platte banden was ze erg comfortabel zonder te deinen of zwalken. In bochten kon je ook echt lol beleven met deze auto al merkte je wel goed dat je toch met zo'n 1350 kg staal onderweg was. Overigens heb ik met deze auto nog wel eens twee uur lang op de vluchtstrook gestaan, al lag dat niet aan deze auto specifiek. Op de ring van Antwerpen lag een baksteen in asfaltgrijs, daardoor zag ik deze niet liggen en reed ik er vol op met 100 km/u. Gevolg was een vuistgroot gat in de band en een flinke chip uit de velg. Dit heeft me overigens wel doen beseffen dat ik altijd een reservewiel wil in de auto in plaats van een noodreparatiekit die je steeds vaker krijgt bij een nieuwe auto.
Een reservewiel had ik wel in de auto, aan de slag dus. Na de gevarendriehoek op veilige afstand neer te hebben gezet wilde ik de wielbouten losdraaien. Maar hoe hard ik ook mijn best deed, de bouten kwamen niet los, zelfs niet als ik op de sleutel ging staan. Gelukkig stopte er een vrachtwagen met oververhitte motor, van de chauffeur mocht ik een stalen pijp van ruim een meter lenen. Toen ik deze over de sleutel zette ging de bout nog niet los, wel trok ik de sleutel krom en draaide de bout door in de sleutel (waarbij de bout wel zijn vorm behield, de sleutel dus niet). Wat een @#$kwaliteit noodgereedschap, en welke %$@ had dat wiel zo strak vast gezet, zomaar twee gedachtes in mijn hoofd op dat moment. Gelukkig kon ik hulptroepen met een stevige kruissleutel laten komen, toen deze een uur later bij me waren kregen we eindelijk toch het wiel los.
Je zou kunnen zeggen dat ik wel wat avonturen mee heb gemaakt met deze auto, toch heb ik er vooral veel tevreden kilometers mee gemaakt.
Aan alles komt een einde en na lang beraad had ik besloten de Citroën weg te doen na anderhalf jaar trouwe dienst, ze had er aardig wat kilometers bijgekregen van me.
De opvolger, de Volvo V40 was besteld dus ging de C4 in de verkoop. Het was mijn eerste auto die ik zelf heb verkocht in plaats van hem in te ruilen. Omdat de V40 nog even op zich liet wachten heb ik een tijdje met een huurauto gereden. Allereerst een C3, deze heb ik in de prak gereden en werd opgevolgd door een Kia Rio. Een prima no-nonsense auto.